Łupież a łysienie

Łysienie dziedzicznePoza czynnikami zewnętrznymi niezależnymi od nas oraz czynnościami, którymi sami sobie szkodzimy są jeszcze dodatkowe czynniki zagrażające naszym włosom i powodujące często łysienie. To choroby włosów a w zasadzie skóry owłosionej głowy, ponieważ za ich sprawą nasze włosy stają się słabsze a w konsekwencji dopada je łysienie. Najpopularniejszą bodajże przypadłością jest powszechny łupież, jest to nadmierne łuszczenie się skóry owłosionej z występującym często stanem zapalnym.

Zdarza się, w przypadku zwykłego łupieżu, że jesteśmy w stanie sami nad nim zapanować i przy użyciu odpowiednich kosmetyków pozbywamy się powodu wstydu. Przypadłość ta na początku nie powoduje, że mamy w efekcie łysienie, a jedynie nadmierną suchość i łamliwość. Ale nie leczony łupież zwykły może przerodzić się w łupież tłusty i tu już potrzebny będzie lekarz, bo ten stan może spowodować łysienie. Ten rodzaj łupieżu jest bardziej kłopotliwy bo przyjmuje postać tłustych łusek przylegających do skóry i trudnych do usunięcia. Pomoże stosowanie oliwki salicylowej, obecnie zaleca się też stosowanie preparatów przeciwgrzybicznych aby nie dopuścić do rozwoju, a do tego należy monitorować czy nie pojawia się łysienie.

Zwykły, suchy łupież nie jest nawet traktowany jako choroba, ponieważ z medycznego punktu widzenia nie powoduje żadnych szczególnych skutków, poza przykrymi efektami wizualnymi. Jednakże są formy łupieżu powodujące nawet bardzo poważne łysienie. Jednym z takich typów łupieżu wywodzących się właśnie bardzo często z łupieżu zwykłego jest forma łojotokowa. To konkretne schorzenie może niestety prowadzić do poważniejszego problemu jakim jest łysienie, a konkretnie łysienie łojotokowe połączone ze świądem, będące chorobą i wymagające interwencji lekarza. Tutaj łuski są tłuste, duże i żółte, przytwierdzone do podłoża i tworzące strupy.

Schorzenie najczęściej występuję u mężczyzn powyżej 20 roku życia i niezależnie od typu osobnika jednak jest to schorzenie niezwykle kłopotliwe. Może rozprzestrzenić się na skórę czoła, karku, za uszami, na twarzy, klatce piersiowej oraz okolice intymne. Okolice te, zwane łojotokowymi, narażone są na łysienie, a ponieważ często towarzyszą temu stany zapalne to wymagana jest interwencja dermatologa. Stosuje się preparaty sterydowe oraz szampony z dziegciem lub siarczkiem selenu. Łysienie zazwyczaj cofa się po zlikwidowaniu łupieżu w takiej zaawansowanej formie.